Muhammed

Vikisöz sitesinden
(Muhammed bin Abdullah sayfasından yönlendirildi)
Şuraya atla: kullan, ara

Muhammed bin Abdullah (Arapça: محمد بن عبد الله‎) (570, Mekke - 8 Haziran 632, Medine), dini, politik ve askeri önder. Müslümanlar, Muhammed'in insanlık için Allah tarafından gönderilen peygamberlerin sonuncusu olduğuna inanır.

Sözleri[değiştir]

  • Allah yolunda öldürülmem; bana bütün evlerde ve çadırda yaşayanların benim olmasından daha sevgilidir.[1]
  • Şehidin ölüm (darbesinden) duyduğu ızdırap sizden birinin çimdikten duyduğu ızdırap kadardır.[2]
  • Buna karşılık sana, kıyamet günü, her biri yularlanmış yedi yüz deve vardır![3]
    • Devesini "Allah yoluna bağış" olarak verdiğini söyleyen adama verdiği cevap
  • Kim malı olan bir köle azad ederse, kölenin malı kendisinin olur, yeter ki efendisi bu hususta bir şart koşmamış olsun.[4]
  • Fiyatça yüksek olanı ve efendisinin nazarında en nefis olanıdır![5]
    • Hangi köleyi azad etmek daha yararlıdır? sorusuna karşılık.
  • Cennete giren hiç kimse dünyaya geri dönmek istemez, yeryüzünde olan her şey orada vardır. Ancak şehid böyle değil. O, mazhar olduğu ikramlar sebebiyle yeryüzüne dönüp on kere şehit olmayı temenni eder.[6]
  • Cennette hiçbir ağaç yoktur ki gövdesi, altından olmasın.[7]
  • Kendisinde ruh olan hiçbir canlıyı (atışlarınıza) hedef ittihaz etmeyin.[8]
  • Kim Allah yolunda bir askerin teçhizatını temin ederse bizzat gaza yapmış olur. Kim, gazaya çıkan bir askerin geride kalan âilesine hayırlı himayede bulunursa gaza yapmış olur.[9]
  • Çocuk sağını solundan ayırmasını bildi mi ona namazı emredin.[10]
  • Müslüman erkeklerden) kim, Allah yolunda, ilâ-yı kelimetullah için, devenin iki sağımı arasında geçen müddet kadar savaşacak olsa cennet kendisine vacib olur.[11]
  • Cennete ne zengin cimri, ne de kaba merhametsiz girer.[12]
  • Zekât olarak hububâttan hububât al, davardan koyun al, deveden erkek veya dişi bir deve (bâir) al, sığırdan da bir sığır al.[13]
  • Gerçek pehlivan öfkelendiği zaman nefsine hakim olabilen kimsedir.[14]
  • Müslüman üzerine, atı ve kölesi için zekât mükellefiyeti yoktur.[15]
  • Kim bir namaz unutacak olursa hatırlayınca derhal kılsın. Unutulan namazın bundan başka kefareti yoktur.[16]
  • Siyah köpek şeytandır.[17]
  • Şiirde hikmet vardır.[18]
  • Kişi, önüne semer kaşı kadar bir şey bırakmadan namaz kılarsa; (önünden geçtiği takdirde) siyah köpek, kadın, eşek namazını bozar.[19]
  • Zekâtta haddi aşan, vermeyen gibidir.[20]
  • Zekatı hakkaniyetle toplayan tahsildar, evine dönünceye kadar, AIIah Teâlâ yolunda cihâd yapan asker gibidir.[21]
  • "Kim kölesi ile yüz okiyye üzerinden mükâtebe yapsa da, kölesi, bunun on okiyyesi hariç hepsini ödese, yine de köledir.[22]
  • Hangi köle kaçarsa, bilsin ki ondan zimmet (garanti) kalkmıştır, dönünceye kadar namazı kabul edilmez.[23]
  • Köleyi ölme anında azad edenin misali, doyduğu zaman hediyede bulunan adam gibidir.[24]
  • Gümüşten iki cennet vardır. Kapları ve içinde bulunan diğer şeyleri de gümüştendir. Altından iki cennet vardır, kapları ve içlerinde bulunan diğer eşyaları da hep altındandır. Adn cennetinde, cennetliklerle Rablerini görmeleri arasında Allah'ın veçhindeki rıdâu'l-kibriyadan (büyüklük perdesinden) başka bir şey yoktur.[25]
  • Eğer Allah seni cennete koyarsa, orada canının her çektiği, gözünün her hoşlandığı şey bulunacaktır.[26]
  • Cennette siyah gözlülerin (hurilerin) toplanma yerleri vardır. Orada, benzerini mahlukâtın hiç işitmediği güzel bir sesle şarkı okurlar...[27]
  • Cennette bir çarşı vardır. Ancak orada ne alış, ne de satış vardır. Sadece erkek ve kadın sûretleri vardır. Erkek bunlardan bir suret arzu ederse o sûrete girer.[28]
  • Cehennemlikler derece derecedir. Bir kısmı vardır, ateş onları topuğuna kadar yakalar, bir kısmı vardır, dizlerine kadar yakalar, bir kısmı vardır kemere kadar yakalar, bir kısmı vardır köprücük kemiğine kadar yakalar.[29]
  • Mü'minler arasında imanca en kâmil olanı, ahlakça en güzel olanıdır. En hayırlınız da ailesine hayırlı olandır.[30]
  • Bir erkek, yanında mahremi bulunmayan (yabancı) bir kadınla yalnız kalmasın![31]
  • Kıyamet günü cehennem, yetmiş bin yuları olduğu halde getirilir. Her yularında, onu çeken yetmiş bin melek vardır.[32]
  • Bir kimse cennetlik olarak ölünce, büyük veya küçük, yaşı ne olursa olsun, otuz yaşında bir kimse olarak cennete girer ve artık bu yaş ebediyyen değişmez. Cehennemlikler için de durum böyledir.[33]
  • Cennet ehlinin çocuğu olmaz, orada doğum yoktur.[34]
  • Mü'minler cehennemden kurtarılıp, cennetle cehennem arasındaki köprüde bir müddet hapsedilirler. Bu sırada, aralarında dünyada geçmiş olan haksızlıklar kısas edilir. Böylece günahlardan temizlenip paklandıktan sonra cennete girmelerine izin verilir. Nefsimi kudret elinde tutan Zât-ı Zülcelâl'e yemin olsun, onlardan herbiri, cennetteki evini, dünyadaki evinden daha iyi bilir.[35]
  • Bir Müslümana, bir başka Müslümanı korkutmak helâl olmaz![36]
Wikipedia-logo-v2.svg
Muhammed ile ilgili daha fazla bilgiye Vikipedi'den ulaşabilirsiniz.

Alfabetik sıralı liste[değiştir]

Kaynaklar[değiştir]

  1. Nesâî, Cihâd 30, (6, 33).
  2. Tirmizî, Fedâilu'1-Cihâd 26, (1668).
  3. Müslim, İmâret 132, (1892); Nesâî, Cihâd 46, (6, 49).
  4. Ebu Davud, Itk 11, (3962); İbnu Mace, Itk 8, (2629)
  5. Muvatta, Itk 15, (2, 779); Buhari, Itk 2; Müslim, İman 136 (84)
  6. Buharî, Cihâd 5, 21; Müslim,İmâret 108, 109, (1877); TirmizÎ, Fedâilu'l-Cihâd 13, (1643).
  7. Tirmizi, Cennet 1, (2527).
  8. Müslim, Sayd 58, (1957); TirmizÎ, Sayd 1, (1475); Nesâî, Dahâya 41, (7, 238, 239).
  9. Buharî, Cihâd 38; Müslim, Emâret 135,136, (1899); Ebu Dâvud, Cihâd 21, (2509); Tirmizî, Fedâilu'l-Cihâd 6, (1628); Nesâî, Cih d 44, (6, 46).
  10. Ebü Davud, Salât 26, (497).
  11. Tirmizî, Fedâilu'l-Cihâd 21, (1657); Ebu Dâvud, Cihâd 42, (2541); Nesâî,Cihâd 25, (6, 26); İbnu Mace, Cihâd 15, (2792).
  12. Ebu Davud, Edeb 8, (4801).
  13. Ebü Dâvud, Zekât 11, (1599); İbnu Mâce, Zekât 15, (1814).
  14. Müslim, Birr 106, (2608); Ebu Davud, Edeb 3, (4779).
  15. Buhâri, Zekât 45, 46; Müslim, Zekât 10, (982); Muvatta, Zekât 37, (1, 277); Tirmizi, Zekât 8, (628); Ebü Dâvud, Zekât 10, (1594, 1595); Nesâi Zekât 16, (5, 35).
  16. Buhârî, Mevakîtu's-Salât 37; Müslim, Mesâcid 314, (684); Tirmizî, Salât 131, (178); Ebü Dâvud, Salât 11, (442); Nesâî, Mevâkît 52, 53, (2, 293, 294).
  17. hadis.ihya.org
  18. Buhârî, Edeb 90; Ebü Dâvud, Edeb 95, (5010); Tirmizî, Edeb 69, (2847); İbnu Mâce, Edeb 41, (3755).
  19. Müslim, Salat 265, (510); Ebu Davud, Salat 110, (702); Tirmizi, Salat 253, (338); Nesai, Kıble 7
  20. Ebü Dâvud, Zekât 4, (1585); Tirmizi, Zekât 19, (646); İbnu Mâce, Zekât 14, (1908).
  21. Ebü Dâvud, İmâret 7, (2936); Tirmizi, Zekât 18, (645); İbnu Mâce, Zekât 14, (1809).
  22. Ebu Davud, Itk 1, (3927); Tirmizi, Büyü' 35, (1260); İbnu Mace, Itk 3, (2519).
  23. Müslim, İman 122-124, (68, 69, 70); Ebu Davud, Hudud 1, (4360); Nesai, Tahrimu'd-Dem 12, (7, 102).
  24. Ebu Davud, Itk 15, (3968); Tirmizi, Vesaya 7, (2124).
  25. Buhari, Tefsir, Rahman 1, 2, Bedu'l-Halk 8, Tevhid 24; Müslim, İman 180, (296); Tirmizi, Cennet 3, (2530).
  26. Tirmizi, Cennet 11, (2546).
  27. Tirmizi, Cennet 24, (2567).
  28. Tirmizi, Cennet 15, (2553).
  29. Müslim, Cennet 33, (2845).
  30. Tirmizî, Rad 11, (1162); Ebu Dâvud, Sünnet 16, (4682).
  31. Buhâri, Cezâu's-Sayd 26, Cihâd 140, 181, Nikâh 111; Müslim, Hacc 424, (1341).
  32. Müslim, Cennet 29, (2842); Tirmizi, Cehennem 1, (2576).
  33. Tirmizi, Cennet 23, (2565).
  34. Tirmizi, Cennet 23, (2566).
  35. Buhari, Mezalim 1, Rikâk 48.
  36. Ebu Dâvud, Edeb 93, (5004).

Konuyla ilgili diğer Wikimedia sayfaları :

Vikikaynak'ta Muhammed ile ilgili belge kayıtları bulunmaktadır.

Vikipedi'de Muhammed ile ilgili ansiklopedik bilgi bulunmaktadır.