İçeriğe atla

Oriana Fallaci

Vikisöz, özgür söz dizini
Oriana Fallaci
İtalyan yazar ve gazeteci.
Doğum tarihi 29 Haziran 1929
Doğum yeri Floransa, İtalya
Ölüm tarihi 15 Eylül 2006
Ölüm yeri Firenze
Vikipedi maddesi
Vikiveri öğesi

Oriana Fallaci, İslam karşıtı söylemleri ile tanınan İtalyan yazar ve gazeteci.

Sözleri[değiştir]

  • Bu kadarı fazla artık, boyun eğmem.
  • Eğer geçmişi bilmiyorsanız hayatta kalamazsınız.  
  • Deneyim başka şeylere bakarken kazandığınız şeydir.
  • Yirmi yaşa ertelenmiş toplu bir çocuk cinayetidir savaş.
  • Mücadele etmeyen bir adam yaşamıyor, hayatta kalıyor.  
  • Sen öldün ve ben de ölmekteyim. Ama önemi yok çünkü hayat ölmez.  
  • Tanrı'ya ne devlet ne de ben değilsin. Kendine aitsin ve başka kimse yok.
  • Yalnızca çok ağlamış olanlar yaşamı tüm güzelliği içinde algılayabilir,keyifle gülebilir.
  • Benim gibi yalnız olanlarla geçit yapacağım. Onlar var Çok azlar ama varlar. Onları bulacağım.  
  • Hep acıyla doğarız, bizimle büyür, zamanla alışırız; kol bacak sahibi olmak kadar olağanlaşır acı çekmek.
  • Müslümanlar tavşanlar gibi ürüyor; Allah’ın çocukları günün beş vaktini k.çlarını havaya dikerek harcıyor.  
  • Ben birini öldürmek istemem. Birini öldürebilecek yeteneğe de sahip değilim. Sadece bir tiranı öldürmek istedim.
  • Asla pes etme… Ne sorguda, ne işkencede, ne hapiste, ne de duruşmalarda… Asla pes etme ve asla geri adım atma…
  • Yaşamın ne sana ne de bana gereksinmesi var...Sen öldün, ben de ölüyorum. Ama hiç önemli değil, çünkü yaşam ölmez...
  • Özgürlük adına lime lime kesilmeye, işkence çekmeye, hatta ölmeye razı insanlar tanıyacaksın. Umarım onlardan biri olursun.  
  • Geri dönersem, daha beter! Aynı korkunç yollardan bir kez daha geçmem gerekecek. Oysa ilerlersem, yolun düzelebileceği umudu var...
  • Bir kadın ancak kendine saygı duyduğu sürece başkalarından saygı bekleyebilir, ancak kendine inandığı zaman başkaları da inanabilir ona.
  • Yaşam öylesine güç bir çaba ki çocuk. Her gün yeni baştan başlayan bir savaş ; mutluluk anları ise acımasız bir bedelle ödenen kısacık ayraçlar.  
  • Hangi düzende, hangi dizgede yaşarsan yaşa, hiçbir zaman kurtulamayacağın bir yasa var: Herzaman en güçlü olan, en kıyıcı olan, en az cömert olan kazanır!
  • Hayatta öyle anlar vardır ki sessiz kalmak hata, konuşmaksa zorunluluk olur. Bir vatandaşlık görevi, bir ahlaki mücadele, konuşmak için öyle bir şart oluşur ki ne yaparsak yapalım bundan kaçamayız.
  • Yüreğin, beynin cinsiyeti yok. Davranışların da yok. Hiç unutma bunu. Ve sen, yüreği ve beyni olan bir kişi olarak yetişirsen, şu ya da bu biçimde -erkek ya da dişi olarak- davranman konusunda ısrar edecekler arasında ben olmayacağım.   
  • Ben birini öldürmek istemem. Birini öldürebilecek yeteneğe de sahip değilim. Sadece bir tiranı öldürmek istedim.
  • Ben Müslüman ülkelerde haç takamıyorum; onlar benim ülkemde istedikleri gibi hareket edip bizleri tehdit bile edebiliyorlar. Bunun nedeni ise başımızdakiler. Prodi ve Berlusconi gibi şapşallar bunun için benim oyumu alamadılar.
  • Çoğu İtalyan'ın ve Avrupalı'nın Yahudi düşmanlığından tiksiniyorum. Ülkemi ve Avrupa'yı onursuzlaştıran bu utanç beni utandırıyor. Ve bu gezegenin tamamı aksini düşünse bile böyle düşünmeye devam edeceğim.[1]
  • Eğer bir ateist, Papa ile aynı şeyleri düşünüyorsa bunda bir doğruluk payı vardır.
(Kendini ve XVI. Benedictus'i kastetmektedir. Papa'nın İslam karşıtı sözlerinden dolayı söylemiştir.)
  • Eğer Leonardo Da Vincilerin, Raffaelloların, Giottoların sanat kenti Floransa'ya cami dikilirse kendi ellerimle havaya uçururum.
  • Evet, vardın. Var olmuştun. Bir tüfekle göğsümden vurulmuş gibi hissettim.
  • Hollanda, Almanya ve Belçika gençliğinin kefiyeyi tıpkı Mussolini'nin avangardistlerinin faşist amblemi gibi taşımalarından utanç duyuyorum.
  • Kısmen sol yüzünden (hatta düpedüz sol yüzünden, o sol ki amaçları İsrail'i yok etmek olan İtalya'daki FKÖ temsilcileriyle kongrelerde bir araya gelip onlara destek veriyor) İtalyan şehirlerinde yaşayan Yahudilerin eskisi gibi korku içinde olmalarından utanç duyuyorum.
  • Ölüm hakkında hiçbir şey duymak istemiyorum.
  • Sinagogların yakıldığı, Yahudilerin terörize edildiği, mezarlıklarına küfredildiği özgürlük, eşitlik ve kardeşlik ülkesi Fransa'dan utanıyorum.

Kaynakça[değiştir]