Sabahat Karataş

Vikisöz sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Sabahat Karataş
Doğumu
1953
Nusaybin, Mardin
Ölümü
17 Nisan 1992 Saat:7.25
Çiftehavuzlar, Kadıköy, İstanbul

Sabahat Karataş, Devrimci Sol Merkez Komitesi eski üyesi devrimci.


  • Ben istediğim yaşadım, istediğim gibi ölüyorum. Benim durumumun böyle olacağını biliyordunuz. Geç bile oldu. Daha önce olabilirdi. Üzülmeyin, ağlamayın. Ben çok iyiyim. Hepinizi kucaklıyorum herkese selam.
  • Varsa cesaretiniz gelin.
  • Bizler birer kırmızı karanfil olarak ülkenin dört bir yanında açacağız.
  • Hiçbir zaman, hiçbir koşulda beni direnmeden teslim alamazlar.
  • Merhaba. Evimizi sarmış durumdalar. 30 dakika oldu. Ben ve iki yoldaşım varız. Yarım saattir oyalıyoruz. Tüm belgeleri banyoda yaktık. Bir çöp bile bırakmadık. Biraz sonra ateş etmeye başlarlar. Çatışacağız. Niyazi'lerin, Apo'ların, Haydar'ların yanına gideceğiz. 12 Temmuz şehitlerinin yanına gideceğiz.[1] -Dönemin TAYAD Başkanı Gülten Şeşen ile telefon konuşması.
  • Kolumdan yaralandım. Kurşun girip çıktı. Ama ateş edebiliyorum. Banyo duvarını bombayla açmaya çalışacaklar.
  • Tam açamadılar, orayı yeniden sağlamlaştırdık. Çok sakiniz, çok iyiyiz. Kanımızın son damlasına kadar çarpışacağız.
  • Tankınızla, topunuzla gelin korkaklar.
  • 12 Temmuz'larda, Malatya dağlarında yoldaşlarımız nasıl gittilerse ölüme, biz de öyle gidiyoruz.
  • Ellerimizde silahlarımız, dillerimizde sloganlarımızla karşılıyoruz ölümü. Eşime, önderime, Devrimci Sol önderine bizzat selamlarımı iletmeni istiyorum. Tüm yoldaşlarıma selamlarımızı iletmeni istiyorum. Hoşçakalın.[2]
Wikipedia-logo-v2.svg
Sabahat Karataş ile ilgili daha fazla bilgiye Vikipedi'den ulaşabilirsiniz.

Kaynakça[değiştir]