Pir Sultan Abdal

Vikisöz sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
  • Alem çiçek olsa arı ben olsam
    Dost elinden tatlı bal bulamadım.
  • Başım alıp hangi yere gideyim
    Gittiğim yerde buldu dert beni
    Oturup benimle ibadet kıldı
    Yalan söyledi de yüzüme güldü
    Yalın kılıç olup üstüme geldi
    Çaldı bölük bölük böldü dert beni.
  • Cehennemde ateş yoktur, her insan kendi ateşini bu dünyadan götürür.
  • Hiç ellerin taşı bana değmez, ille dostun gülü yaralar beni.
  • Demiri demirle dövdüler; biri sıcak biri soğuktu.
    İnsanı insanla kırdılar; biri aç biri toktu.
  • Nasıl yar diyeyim ben böyle yare
    Mecnun edip çöle saldıktan sonra
    Alemin bağına bülbüller konmuş
    Nidem benim gülüm solduktan sonra.
  • Siz de "Şah" diyeni öldürürlerse, açılın kapılar Şah'a gidelim.
  • Pir Sultan Abdal’ım ey Hızır Paşa
    Gör ki neler gelir sag olan başa
    Hasret koydu bizi kavim kardaşa
    Kâtip ahvalimi Şah'a böyle yaz.
  • Şu yalan dünyanın sonu hiç imiş,
    Akşam gelip konan, sabah göç imiş.
  • Çektiğim cevr-ü cefayı,
    Çekerim senden ötürü.
    İkrar, iman bir olunca,
    Sen de çek benden ötürü.

Dış bağlantılar[değiştir]

Wikipedia-logo-v2.svg
Pir Sultan Abdal ile ilgili daha fazla bilgiye Vikipedi'den ulaşabilirsiniz.