Kar

Vikisöz, özgür söz dizini
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
  • Üniversiteyi Erzurum'da okudum. Bir karlı şehirden bir karlı şehre gidip geliyordum. Erzincan İstasyonu'nda gecenin bir vakti tirenden indiğinizde sizi eve götürecek bir vasıta bulamazdınız. İstasyonla şehir arası uzak. Çantamı sırtlar, diz boyu karda tabana kuvvet yürürdüm. Trabzon Caddesi'nin üstünde sokak lambaları. Kar ağır ağır dökülüyor. Lamba ışıklarına koşan kelebekler gibi. Gece sessiz, ıssız yoldan hiç araba geçmemiş. Sade sizin ayak izleriniz. Bu yolculuğu hiç unutamam. Böyle dökülen kar insanı üşütmez. Yahut o zaman gençtik, biz üşümüyorduk.[1]

Kaynakça[değiştir]