Gönül Yarası

Vikisöz, özgür söz dizini
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Gönül Yarası (2004)

Replikler[değiştir]

  • Halil (Timuçin Esen): Ateşe yakın uçuyorsun kızım, dikkat et yanarsın!
    Dünya (Meltem Cumbul): Ben hep ateşe yakın uçtum be anam, gerekirse de yanarım!
  • Hepimiz hayallerimizin kurbanıyız. (Nazım)
  • Dünya: Senin esas işin ne Nazım Abi?

Nazım: E taksiciyim işte?
Dünya: (Güler) Abi bıraksana ya... Hiç kravatlı taksici olur mu?!
Nazım: (Güler) Öğretmenim...
Dünya: Estağfurullah?!

  • Nazım: Ben, ben bütün bunları niye yaptım hâlâ bilmiyorum. Niye kendimi bu yalnızlığa mahkum ettim, niye ailemin beni terk etmesini engelleyemedim. Hayatımı boş hayaller için niye yok ettim, bilmiyorum. Üstelik sonunda elime geçen ne, biliyor musun? Koskoca bir hiç. Sadece üç-beş öğrenci mektubu ve içinden çıkan fotoğraflar. İşin en acıklı yanı da şu; Bir daha dünyaya gelsem yine aynı yollardan yürüyeceğimi biliyorum. Demek ki; yaşanan onca hayal kırıklığı, sürgünler, fişlenmeler, sorgular bana bir şey öğretmemiş. Tuhaf bir durum; acı çekmeye gönüllü olmak, ruhunu o işten alamamak. Bu bana hem keder verdi hem de mutluluk.
Wikipedia-logo-v2.svg
Gönül Yarası ile ilgili daha fazla bilgiye Vikipedi'den ulaşabilirsiniz.