Şeker Portakalı

Vikisöz sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Şeker Portakalı (orj. Meu Pé de Laranja Lima), Brezilyazlı yazar José Mauro De Vasconcelos'un 1968 tarihli romanı.

Alıntılar[değiştir]

  • Yüksek sesle şarkı söyleyemediğim için, şarkıları içimden söylüyordum. Garipti ama, çok da hoş olabiliyordu.
s. 13
  • "Nerenle konuşuyorsun?" dedim.
"Ağaçlar aynı anda her yanıyla konuşurlar. Yapraklar, dallar ve kökleriyle birlikte. Görmek ister misin? Kulağını gövdeme daya, kalbimin atışını dinle."
s. 34
  • Adamcağız kollarını açtı, beni göğsünde sevgiyle sıktı. "Ağlama yavrum," dedi. "Hep böyle duygulu bir çocuk olarak kalacaksın, pek çok ağlama fırsatı bulacaksın hayatta."
s. 59
  • İnsan yüreğinin,bütün sevdiklerini içine alabilmesi için büyük olması gerektiğini bilmelisin.
s. 121
  • Herkes doğması gerektiği biçimde doğar.
s. 139
  • Bir gün Dindinha bana, sevincin "yürekte ışıldayan bir güneş" olduğunu söylemiş, güneşin her şeyi mutlulukla aydınlattığını belirtmişti. Bu doğruysa, benim iç güneşim de şimdi her şeyi güzelleştiriyordu.
s. 149
  • Güçsüzlük beni sürekli bir uyku halinde tutuyordu. Günle geceyi ayıramaz olmuştum.
s. 171