İvan Gonçarov

Vikisöz sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

İvan Aleksandroviç Gonçarov (Rusça: Ива́н Алекса́ндрович Гончаро́в) (d. 18 Haziran 1812 – ö. 15 Eylül 1891), Rus yazar.

Hep O Eski Öykü (1847)[değiştir]

  • Kibir, düşsellik, coşkusal eğilimlerin erken gelişmesi, ansal etkinliğin yokluğu ve bunların kaçınılmaz sonucu olan başıboşluk, işte kötülüğün nedenleri bu şekildedir!
  • İşkence ve mutluluğun birbirinden ayrılması olağan değildir.
  • İnsanoğlunun, karşısındakinin anlık gecikmelerini ya da yaratıcılıktan yoksunluğunu sezmek ve bunu sezdiğini belli etmek kadar hoşlandığı bir şey daha yoktur.
  • Her şeye hemen kavuşalım isteriz. İşler yolunda gitmeyince de kötümserleşiriz, süngümüz düşer.
  • Duygulara inanıyorsa insan, kendisini aldatıyor, yok yere kendisini kışkırtıyor demektir, var olan yaralarına yeni yaralar ekliyor demektir.
  • Aşkın ve özverinin sonucu, birlikte yaşıyorsanız birbirinizi sıkıntıdan öldürmek; ayrılıyorsanız ise gözyaşları ile iki kat öldürmektir.
  • Yaşamı görmek, onun ne olduğunu anlamış olmak, oysa bunun ne işe yaradığının bilememek ne acıklı bir yazgıydı!
  • Mutluluktan alınacak pay bir akıl bozukluğu ve aldanıştır. Gerçek olan tek şey kederdir ve insanın ömründe uzayıp giden bir yoldur.
  • Tam istediğimizi elde edecekken yazgının mutluluğu elimizden söküp alarak hiç istemediğimiz bambaşka bir şeyi elimize tutuşturduğunun ne sık görülen bir olay olduğu bilindiğinden, herhangi bir şeye özlem duymaktan korkarız. Yazgı, o istediğimiz şeyi bize verse bile, ancak uzun işkencelerden, bizi tükettikten, kendi gözümüzde kendimizi iyice aşağıladıktan sonra yapar bunu.
  • Dünün yüceliği bugünün boşluğudur.
  • İnsan çalışırken sever, haz duyar, acı çeker, hisseder, işiyle uğraşır ve yaşar.