Joseph Joubert

Vikisöz sitesinden
Atla: kullan, ara
Joseph Joubert
Joseph Joubert.jpg
Fransız deneme yazarı ve ahlakçı.
Doğumu
7 Mayıs 1754
Dordogne, Fransa
Ölümü
4 Mayıs 1824
Villeneuve-sur-Yonne, Fransa
  • Bedbahtlık hemen her zaman düşünmenin bir ürünüdür.[1]
  • İnsanın kendi felaketine tahammül edebilmesi büyük hünerse başkalarının felaketini paylaşabilmesi daha büyük hünerdir.
  • Öğretmek, iki kere öğrenmek demektir.
  • Çocukların nasihattan çok iyi örneğe ihtiyaçları vardır.
  • Ümit, mutluluktan alınmış bir miktar borçtur.
  • Kulağa hitap ediyorlar; belleğe hitap etmek istiyorum.
  • İkinci bir yaşam beklentisi içinde değilim; zaten ben bu dünyada ölüler arasından dirildim.
  • Muhtemelen, bir yazara verilebilecek bundan daha önemli bir tavsiye yoktur: Sana, büyük bir kıvanç vermeyen tek satır bile yazma.
  • Herkese karşı tatlı ve merhametli olunuz fakat bizzat kendinize karşı böyle hareket etmeyiniz.
  • Geveze, düşündüğünden fazlasını konuşandır. Çok düşünen ve çok konuşan hiçbir zaman geveze olarak addedilmez. Geveze ağzına geleni söyler, beliğ yüreğinden geleni.
  • Herkes düzene uymak için doğmuştur; birkaç kişi ise onu kurmak için.[2]
  • Dünyada, bir kitabın içerisindeki sözcükler gibiyiz. Her nesil; bir satır, bir cümle misali.
  • Hayal gücü, ruhun gözüdür.
  • Çözebileceğin ipi kesme.
  • Gözlerini kapat... Göreceksin.
  • Rüya... Kayıp bellek.
  • Tüm kelimeleri bildiklerinden, tüm gerçeği bildiklerini sanıyorlar.
  • Hayal gücünü besler, korku.
  • Humma... Aklın bataklıklarında.
  • Zihinsel sükunet değil tembellik aradıkları.
  • Tanrı... Diğer tüm varlık gölgeleriyle ayırd edilir; O ise ışığıyla.
  • Dehanın yapıtı; şiirsel olsun öğretici olsun, bir günde okunamıyorsa çok uzundur.
  • Hikmet aczin silahıdır.

Kaynakça[düzenle]

  1. John Lloyd ve John Mitchinson, Afili Lügat, domingo, s. 40
  2. John Lloyd ve John Mitchinson, Afili Lügat, domingo, s. 219