Fuzûlî
Vikisöz sitesinden
| Mehmed Bin Süleyman, Fuzûlî |
|---|
 |
| Doğumu |
| 1480 Kerbela |
| Ölümü |
| 10 Ocak 1556 Kerbela |
- Cânı içün kim ki cânânın sever cânın sever, Cânı kim cânânı içün sevse cânânın sever.
- Mende Mecnun'dan füzun aşıklık istidadı var, Aşık-ı sadık menem, Mecnun'un ancak adı var.
- Perde çek çehreme hicran günü ey kanlı şirişk/Ki gözüm görmeye o mah-likadan gayrı.
- Ne yanar kimse bana âteşî dilden özge, Ne açar kimse kapım bâd-ı sabâdan gayrı.
- Ya Rab belâ-yı aşk ile kıl âşina beni, Bir dem belâ-yı aşktan etme cüda beni.
- Ya Rab bana cism ü cân gerekmez, cânân yoğ ise cihân gerekmez.
- Söylesem tesiri yok, sussam gönül râzı değil.
- (Sussam gönül râzı değil, söylesem kâr eylemez.)
- Selâm verdim; rüşvet deyüldür diye, selâmım almadılar.(Şikâyetname'den)
- Varlık Allah'a aittir. Gerisi hep hayal ve düşten ibarettir. Bugüne dek bildiğim, bulduğum ve sahip olduğum her şey gerçekte O'ndan ibaret imiş. Zannım, hakikate yönelince sevgim de aşk oluverdi.
- Aşk derdiyle hoşem el çek ilacımdan tabib, Kılma derman kim helakim zehri dermanındadır.
- Aşk imiş her ne var âlemde. İlm bir kıyl ü kâl imiş ancak.
- (Dünyada her ne var ise kaynağı aşktır; ilim ise koca bir dedikodu.)
- Suya virsün bağ-ban gül-zarı zahmet çekmesün, bir gül açılmaz yüzün tek virse min gül-zara su
