Umay Gedikoğlu

Vikisöz sitesinden
Atla: kullan, ara
Umay Gedikoğlu (Umay Umay)
Doğumu
1966
Trabzon
Ölümü


  • Sen bana bakmaya utanmaktan daha güzelini yaptın, Sana bakmamdan utandın. İnsan güzelliğinden mahcup olunca daha mı güzel olur… Penceredeki yansımama bakmıyorum; en güzel yerim gözlerim ama onları sensiz görmek istemiyorum. Çünkü sana yazıyorum…
  • Birisi, dünden daha çok mektup yazdığımı söyleyebilir mi...
    Beni dünden daha az sevdiğini.
    Yüzünü, geçen yaz denizden çaldığım taşla Tem yoluna çizdim.
    Omuzlarıma sürdüğüm gül kremini kokladım, tanrıya dua ettim.
    “SEN YOKTUN, NİÇİN GELEYİM...” diyen bir aşk mektubunu anımsadım.
    “ En son kötülüğün kaldı bende, en son ben sevebilirdim seni” diye biten.
    Arabamı sağa çekip dikiz aynasında makyaj yaptım.
    Sana ihanetlerin en büyüğünü hazırladım, en kanlısını; bir gün beklediğin gibi benden.[1]
  • Bir gün yolda yürüyordum bir şarkı duydum kalbim acıdı.
  • Ölünceye dek seni seveceğimi sanmıştım baba
    Ama aşık oldum. (34 U 442-Veda Busesi kitabından)
  • Her gölge hayatımdaki çığlığını bulup kayboluyordu. (34 U 442-Veda Busesi kitabından)

Konuyla ilgili diğer Wikimedia sayfaları :

Vikipedi'de Umay Gedikoğlu ile ilgili ansiklopedik bilgi bulunmaktadır.


Kaynakça[düzenle]