Tacitus

Vikisöz sitesinden
Atla: kullan, ara
Avusturya Parlamentosu girişinde yer alan Tacitus heykeli

Gaius Cornelius Tacitus veya tanınan kısa adıyla Tacitus (56 - 117), Romalı hatip, avukat, senatör ve tarihçi.

Kaynaklı[düzenle]

Yıllıklar (117)[düzenle]

  • Corruptissima re publica plurimae leges.

Kaynaksız[düzenle]

  • Kötü bir barış, savaştan daha berbattır.
  • Kanunların çok olduğu yerde devlet daha yozlaşır.
  • En kötü nefret, akrabaların nefretidir.
  • Şerefli bir ölüm şerefsiz bir ömürden daha iyidir.
  • İnsan, tabiatı icabı, kime zarar vermişse ondan nefret eder.
  • İnsanlar iyilikten çok yaralara karşılık verirler. Çünkü minnettarlık yüktür, intikam ise zevktir.
  • Evlilik hayatında iyi bir kadın, iyi bir kocadan fazla takdire layıktır.
  • Doğa, dilsiz hayvanlara bile özgürlük vermiştir.
  • Kuvvetli ve barış tanımayan komşular arasında barış, tehlikeli bir hayaldir.
  • Bir devletin yıkılışıyla birlikte yasaları da çoğalır.
  • Gerçek nimetler, ancak faziletlerdir.
  • Çok kere iyi insanlar bile kendilerini şöhret merakından kurtaramazlar.
  • Şan ve şeref arzusu en iyi bir insanı bile her hangi bir tutkudan daha fazla bir süre düşüncelerinden ayıramaz.
  • Savaşın çeşitli cilveleri arasında en şaşılacak olanı şudur: Başarıyı herkes kendinden bildiği halde, yenilmenin suçu yalnız komutanın sırtına yükletilir.
  • En büyük saygı gençleredir.
Wikipedia-logo-v2.svg
Tacitus ile ilgili daha fazla bilgiye Vikipedi'den ulaşabilirsiniz.