Nazım Hikmet Ran
Vikisöz sitesinden
| Nazım Hikmet Ran |
|---|
 Şair ve Oyun Yazarı
|
| Doğumu |
| 15 Ocak 1902 Selanik, Yunanistan |
| Ölümü |
| 3 Haziran 1963 Moskova, Rusya |
- Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür ve bir orman gibi kardeşçesine. (Davet Şiiri)
- Selanikliyim.
- Gerçek şair kendi aşkı, kendi mutluluğu ve acısıyla uğraşmaz. Şiirlerinde halkının nabzı atmalıdır.
- Şair başarılı olmak için, yapıtlarında maddi yaşamı aydınlatmak zorundadır.
- Gerçek yaşamdan kaçan ve onunla bağıntısız konuları işleyen kimse, saman gibi anlamsızca yanmaya yargılıdır.
- Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da, hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.
- Arkadaşlık ağaca benzer, kurudu mu bir daha yeşermez. 3 Haziran 2007
- Sen yanmasan, ben yanmasam, biz yanmasak nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa?
- Mesele esir düşmekte değil, teslim olmamakta bütün mesele...
- İnsanların kanatları yok, insanların kanatları yüreklerinde. (Dört Güvercin şiiri)
- En fazla bir yıl sürer yirminci asırlarda ölüm acısı. (Karıma Mektup şiiri)
- Gökyüzünü başımın üstünde görmek bana yasak. (Bir Cezaevinde Tecritteki Adamın Mektupları şiiri)
- İçimde mis kokulu kızıl bir gül gibi duruyor zaman. (Vera'ya şiiri)
- İki şey var ancak ölümle unutulur, anamızın yüzüyle şehrimizin yüzü. (Saman Sarısı şiiri)
- Nabzını boşlukta sayan bir gece... (Kaçırılan Kız Kardeşler şiiri)
- Boğazlanan bir çocuğun kanı gibi aktı zaman... (Ben İçeri Düştüğümden Beri şiiri)
