Bâki

Vikisöz sitesinden

Bâki, (1526-1600) ünlü Şeyhül İslam ve Türk divan edebiyatı şairi.

---

• Bâki kalan bu kubbede bir hoş sadâ imiş.

Bu kubbede ebedî kalan bir hoş ses imiş. (Bâki şairin mahlası olduğu için, bu mısrada hüsn-i tahallus vardır.)

• Hûb olan elbette kendin gösterür

Güzel olan elbette kendini gösterir.

• Mu'ayyen kıssadur sevmek sevilmek mâ-takaddemden

Sevmek, sevilmek eskiden beri bilinen hikâyedir.

• Nâdân komaz ki merdüm-i dânâ huzûr ede

Câhil komaz ki, âlim kişi rahat ede.

• Dil derdini gamunla dil-efgâr olan bilür / Bîmâr hâlini yine bîmâr olan bilür

Gönül derdini gamınla gönlü kırık olan bilir. Hasta hâlini yine hasta olan bilir.

• Tutdı cihânı pertev-i hüsnün güneş gibi / Doldı sadâ-yı aşkun ile kâh-ı kün fekân

Güzelliğinin ışığı güneş gibi dünyayı tuttu. Kün fekân sarayı (dünya), aşkının yankısı ile doldu.

• Bezm-i şevkün içre devr eyler felek bir câmdur / Câmda bir cür' adur aşkun şarabından şafak

Ey sevgili; felek seni arzulamanın meclisinde dönüp dolaşmakta olan bir kadehtir. Şafağın kırmızılığı ise, senin aşkının şarabından o kadehin dibinde kalmış bir yudumdur.

---

---