Özdemir Asaf

Vikisöz sitesinden

Halit Özdemir Arun
Cumhuriyet dönemi Türk şairi
Doğumu
11 Haziran 1923 Ankara, Türkiye
Ölümü
28 Ocak 1981 İstanbul, Türkiye

• Her seven sevilenin boy aynasıdır. Sevmek sevilenin o aynaya bakmasıdır.^31.01.2007
• Sevilenin yanlışı görünmez, sevilmeyenin görüntüsü yanlıştır.
• Evlilik, iki kişilik yalnızlıktır.
• Bütün renkler aynı hızla kirleniyordu, birinciliği beyaza verdiler .
• Bir sevgiyi anlamak, bir yaşam harcamaktır... Harcayacaksın!
• Bugüne en uzak gün, dün.
• Dün sabaha karşı kendimle konuştum.
  Ben hep kendime çıkan bir yokuştum.
  Yokuşun başında bir düşman vardı.
  Onu vurmaya gittim ve kendimle vuruştum.^{6 temmuz 2008}
• Yanlızlık paylaşılmaz, paylaşılsa yanlızlık olmaz.
• Sustuğunu bilen olgundur, bildiğini susan değil.
• Bir insan treni kaçırırsa başka bir tren gelir onu alır. Bir ulus treni kaçırırsa başka bir ulus gelir onu alır.
• Gerçek değer; gelmesi boşluk dolduran değil gitmesi boşluk yaratan.
• Seni bulmaktan önce aramak isterim.
  Seni sevmekten önce anlamak isterim.
  Seni bir yaşam bitirmek değil de,
  Sana hep hep yeniden başlamak isterim.
• Yolun geleceğini çizdim, geçmiş gibi.
• Solan renkleri boyamakta o boyasız boyacı.
• Anı bahçelerinde üşümek sıcaktı.
• Bir kez geçer, bir insan bir karşı'ya,
  Ondan sonra artık her-şey karşı'dır.
• Ölüm; ben seni utanç ile titrerken gördüm.
• Ölünceye kadar seni bekleyecekmiş,
  Sersem.
  Beni seni beklerken ölmem ki...
  Beklersem.
• Gelmesen önemli değil, gelsen önemli olurdu!..Gelmemen büyük yalnızlığımı doldurdu...